JORIS POSTULART


"Op papier kan alles" - Joris Postulart

Een serie persoonlijke gedichten van muzikant Joris Postulart. Gelukkig vond hij het zelf ook tijd om zijn liefde voor de pen en papier eens serieus te nemen. In korte tijd schreef hij 6 gedichten die tijdens de week een dankbaar podium vonden.


Joris Postulart, van huis uit muzikant en doemdenker, dicht over twijfel en onzekerheid, nu hij op een leeftijd is dat hij zijn eigen broek moet ophouden. Hij probeert middels zijn gedichten over zijn angst voor de werkelijkheid, anderen en zichzelf heen te komen en combineert zijn werk vaak met muziek en beeld.






Wachten
De zenuwen gieren door m’n lijf
Spieren verslappen en worden weer stijf
De seconden duren tergend lang
Ben ik benieuwd, of gewoon heel bang?

In ieder geval voel ik dat ik leef
Ik zweet, ik denk, ik adem, ik beef
Dan breekt het moment toch eind’lijk aan
Nu moet ik er vol achter gaan staan


Slapen
Het regent pijpenstelen
Al sinds een dag of drie
De nattigheid vermijden
Heb ik onder de knie

Vier uur zitten lezen
Vijf uur op de zol-
der zes uur gitaar spelen
De rest onder de wol

Dag twee bestaat uit denken
Een uur of achttien lang
Ik heb de wereld gered
Val in slaap op de bank

Nog één etmaal te doden
Dat doe ik met plezier
Waardeloze filmpjes
Ruim zestien uur vertier

Dan gaat de zon weer schijnen
‘Baas ik kom eraan’
‘Je hoeft niet meer te komen!’
Kan weer lekker slapen gaan


Kapot
Alles wat ik mooi vind
Iedereen van wie ik hou
Waarom maak ik alles stuk?
Niet na lang maar al heel gauw

Het zijn drie kleine woorden
Alles moet kapot
Ik heb het liever ook niet
Toch gaat het heel erg vlot


Alleen
Kleine kleuters kliederen
De zon schijnt vrolijk bij
De wind die waait de wolken weg
En iedereen is blij

Prille pubers puberen
Ze schreeuwen wat rond zes
‘Spaghetti gadver geef me geen’
Mama leest ze de les

Studenten stappen stevig soms
Vaak is het geld weer op
‘Pasta papa, please wat poen’
Zo krab’len ze weer op

M’n knieën knikken keihard mee
Op het ritme van de tijd
M’n benen beven bovendien
Wie is er nu voor mij?


Dromen
Niet te bang om te dromen
Wel te bang om te doen
Het moet er ooit van komen
Ooit word ik kampioen

Hoelang moet het nog duren
Voordat ik het in zie
Constant zitten turen
Vanzelf gebeurt het niet

Straks ben ik oud en nukkig
Mijn hart gevuld met spijt
Waarom was ik niet gelukkig?
Wat deed ik al die tijd?


Doodloper
Lopen, lopen, lopen
Uren, dagen lang
Rennen, rennen, rennen
Wordt dit mijn zwanenzang?

Fietsen, fietsen, fietsen
Waar moeten we toch heen?
Scheuren, scheuren, scheuren
Straks ben ik toch alleen

Crossen, crossen, crossen
Is dit wel wat voor mij?
Vliegen, vliegen, crashen
Nu is het echt voorbij